Ναυάγιο η χρονιά με ευθύνες σε Αταμάν, παίχτες και διοίκηση!

 

Ο Παναθηναϊκός Aktor ολοκλήρωσε στη Βαλένθια, μια απόλυτα αποτυχημένη σεζόν στην Euroleague...

Δεν κατάφερε ούτε στο Final4 να προκριθεί με απόλυτα αυτοκαταστροφικό τρόπο, από το 0-2 στη Βαλένθια, έχασε δύο παιχνίδια στο ΟΑΚΑ και το 5ο στη Βαλένθια με τραγικό μπάσκετ και διακριτική χειρουργική μέθοδο.

Βέβαια υπάρχουν και παράμετροι πως ο Παναθηναϊκός έχασε τα δύο παιχνίδια στο ΟΑΚΑ και πως δύο 5ο game στην Ισπανία, μια απο τις δύο βασικές παραμέτρους η διαιτησία στο 4ο και το 5ο παιχνίδι και η λανθασμένη τακτική προσέγγιση του Αταμάν στο 3ο,4ο και 5ο αγώνα της σειράς.

Στο 5ο παιχνίδι όλα πήγαν λάθος από το πρώτο λεπτό, με την τακτική φάουλ του Αταμάν για να κόψει τον ρυθμό της Βαλένθια, αυτό μπορεί να βοήθησε για λίγο, έφτασε  σε σημείο να πετάξει και νερό στο παρκέ, γελοιότητες,  αλλά στην επίθεση όλα ήταν τρικυμία, στο πρώτο δεκάλεπτο σόκαρε 10 πόντους και στο δεύτερο δεκάλεπτο 13, ο Αταμάν δεν είχα ετοιμάσει ποτέ κανένα πλάνο επίθεσης, αντίθετα άφησε τους παίχτες του να λειτουργήσουν με πρωτοβουλίες, απαράδεκτο, τα γκαρντ του Παναθηναϊκού δεν ήξεραν τι να κάνουν τη μπάλα στην επίθεση, ενώ η Βαλένθια έβρισκε πόντους από τον αιφνιδιασμό και το τρίποντο.

Υπήρχε ένα μομέντουμ στο παιχνίδι που ο Παναθηναϊκός προσπάθησε, ήταν στο τρίτο δεκάλεπτο προς στο τέλος του έριξε τη διαφορά στο -6, όμως το ξεκίνημα του τέταρτου έχασε 2-3 λέι απ εύκολα, δύο έχασε ο Οσμάν, αντι λοιπόν ο Παναθηναϊκός να ρίξει τη διαφορά στο -2 ή να το πάει στα ίσια για την τελική ευθεία, η διαφορά ξέφυγε ξανά και με τη βοήθεια των διαιτητών, και αν μπήκαν κάποια τρίποντα, οι πράσινοι δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν τον ρυθμό της Βαλένθια, αυτό το μομέντουμ ο Αταμάν δεν το εκμεταλλεύθηκε τακτικά, ίσως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά αν η διαφορά πήγαινε στο -2, εκεί η πίεση ίσως γονάτιζε την Βαλένθια, όπως στο πρώτο παιχνίδι, δεν έγινε και ο Παναθηναϊκός έχασε και αποκλείστηκε.

Ευθύνες Αταμάν:

Καταρχήν ποτέ δεν έπρεπε ο Παναθηναϊκός να επιστρέψει στη Ισπανία, να πέταξε στα σκουπίδια μια δυσκολη προσπάθεια να κάνει το break και μετά τα να το επιστρέψει, δεν έπρεπε ποτέ να πάει τη σειρά στη Βαλένθια, είχε δύο ευκαιρίες να πάει Final 4, στο 3ο παιχνίδι ήταν η απόλυτη αντί επαγγελματική νοοτροπία τόσο των παιχτών, όσο και του προπονητή, έχουμε γράψει σε προηγούμενα άρθρα τι λάθη έγιναν στο 3ο και 4ο παιχνίδι, στο οποίο υπήρχε και ξεκάθαρη παρέμβαση διαιτητών, ώστε ο Παναθηναϊκός να μην κάνει το 3-1 στις νίκες, αντί αυτού οι διαιτητές το έκαναν 2-2.

Επέμενε με άμυνα heads out, λάθος, όπως στο 3ο και 4ο παιχνίδι, παράλογη εμμονή, ενώ έβλεπε πως αυτός ο τρόπος δεν βοηθάει την ομάδα, ο τρόπος που μπορούσε να αντιμετωπίσει την επίθεση των Ισπανών, ήταν με αλλαγές, όπως τονίσαμε και στο προηγούμενο άρθρο έπρεπε να είναι οδηγός το πρώτο παιχνίδι, δεν το έκανε, γιατί έχει έναν προπονητικό εγωισμό που δεν έχει κανένα αποτέλεσμα.

Έχουμε γράψει όλη τη χρονιά τα λάθη που γίνονται στη άμυνα, όπως στην περιφερειακή που η ομάδα δέχεται πολλά ελεύθερα τρίποντα που δίνουν ψυχολογία στον αντίπαλο και το άνοιγμα διαφοράς στο σκορ που έκανε τον Παναθηναϊκό τις περισσότερες φορές να κυνηγάει το σκορ, κάθε φορά γινόταν αυτό, καταναλώνοντας ενέργεια και κόπωση, πολλές φορές χωρίς να κάνει την ανατροπή στο σκορ.

Δεν είναι δυνατόν τη σεζόν που πέρασε στη regular season ο Παναθηναϊκός μετά από πολλά χρόνια να έχει άνω από 8 ήττες στο ΟΑΚΑ, χωρίς να βάζουμε τις δύο με τη Βαλένθια, δεν γίνεται να έχεις απολέσει το κάστρου σου με τόσες ήττες και να λες πως θα πάς στην πρώτη τετράδα για να έχει η ομάδα το πλεονέκτημα έδρας στα play off, αντί αυτού ο Παναθηναϊκός κατάφερε και κάτι άλλο που δεν έχει ξανά γίνει, να τερματίσει στην 7η θέση και να παίξει ένα παιχνίδι play in, μάλιστα για μια ήττα έχασε την 3η θέση γιατί είχε το αβαντάζ ισοβαθμίας τόσο με Ρεάλ όσο και Φενέρμπαχτσε που θα του έδινε πλεονεκτήματα έδρας και δεν θα έπεφτε πάνω στη Βαλένθια σε 5 παιχνίδια για τη πρόκριση, μια ομάδα που δεν ταιριάζει στο σύστημα του Αταμάν, αυτή λοιπόν η μια ήττα ή δυο ήττες στο ΟΑΚΑ που στοίχισαν το πλεονέκτημα έδρας ήταν αυτές που έγιναν και προς το τέλος της regular season, όπως με Αρμάνι και η Περί.

Η άμυνα λοιπόν ήταν και είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα του Παναθηναϊκού, αυτό είναι επιλογή του Αταμάν, με αλλαγές ή με heads out, αυτός επιλέγει το λάθος, ανάλογα με τον αντίπαλο, κόντρα  στη Βαλένθια με αλλαγές ηταν ο καλύτερος τρόπος, αυτός επιλέγει το heads out που ήταν "ζάχαρη" για την επίθεση της Βαλένθια, πάρτι έκαναν οι Μοντέρο, Παντιό, Κι, Τέιλορ. 

Αν είχε επιλέξει άμυνα με αλλαγές 40 λεπτά στο 3ο παιχνίδι στο ΟΑΚΑ ο Παναθηναϊκός θα είχε κάνει το 3-0 και θα ήταν Final4.

Ένα από τα κρίσιμα λάθη του Αταμάν τη σεζόν που έφυγε, είναι και οι μη επιτυχημένες επιλογές σε δύο κομβικές θέσεις, στα γκαρντ και στο "5", η ομάδα όλη τη σεζόν δεν έπαιξε πλήρης, ενώ και στα κρίσιμα παιχνίδια με την Βαλένθια αυτές οι θέσεις δεν βοήθησαν όσο θα έπρεπε.

Ευθύνες παιχτών:

Έχουν και αυτοί την ευθύνη τους για την φετινή σεζόν, γιατί σε πολλά παιχνίδια είχαν υπερβολικό "σνομπισμό", δεν είχαν την σοβαρότητα που έπρεπε με αντιπάλους μεσαίας και μικρής δυναμικής, αν γινόταν 2-3 νίκες σε αυτά τα παιχνίδια, η θέση του Παναθηναϊκού δεν θα ήταν 7η και δεν θα έπαιζε με ομάδες σαν τη Βαλένθια που δεν του ταιριάζει αγωνιστικά.

Τακτικά ήταν αδιάφοροι εντός των παιχνιδιών, άφηναν πολλά ελεύθερα τρίποντα στους αντιπάλους, με αποτέλεσμα να μένουν νωρίς πίσω στο σκορ και να κυνηγούν για ανατροπή που δεν γινόταν πάντα, είχε και μια κακή συνήθεια, άφηνε τα τρία πρώτα δεκάλεπτα και έδινε ένταση μόνο δύο τελευταίο, κακή νοοτροπία ούτε αυτό το απέτρεψε ο Αταμάν.

Στα παιχνίδια με την Βαλένθια, στο πιο καθοριστικό της σειράς ήταν το 3ο, εκεί για πάνω από 30 λεπτά είχαν εμφανίσει νοοτροπία παιδικής χαράς, μάρκαραν με τα μάτια, νόμιζαν ότι το 0-2 ήταν αρκετό και με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα έκαναν τη μια νίκη που χρειαζόταν, είχαν υπερτιμήσει τον εαυτό τους και υποτιμήσει την Βαλένθια, μια κάκιστη λογική που τελικά έφερε σε μεγάλο βαθμό και τον αποκλεισμό, ενώ η σωστή νοοτροπία έπρεπε να ήταν στο μυαλό τους μόνο το 3-0 νίκες, τη συνέχεια την ξέρουμε όλοι, έγινε 2-2 με τη διαιτησία και με ακόμα πιο χειρουργική διαιτησία στο 5ο αγώνα με ανυπαρξία Αταμάν στο πάγκο.

Ευθύνες διοίκησης:

Η διοίκηση και ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος κυρίως, ο ρόλος του είναι να προσφέρει τούς ανάλογους πόρους στην ομάδα για να έχει ένα δυνατό ρόστερ με αστέρες, αυτό το κάνει χωρίς καμία αμφιβολία!

Όμως μια διοίκηση έχει μια ακόμα αρμοδιότητα η πιο σοβαρή, την διασφάλιση του fair play και του 50-50 στους αγώνες μιας διοργάνωσης, μετά το Ευρωπαϊκό του 2024, η διοίκηση δεν έχει καταφέρει τίποτα απολύτως στο παρασκήνιο ώστε ο Παναθηναϊκός να έχει μια σωστή και δίκαιη αντιμετώπιση στους αγώνες.

Φέτος ειδικά επειδή το Final 4 θα γινόταν στην Αθήνα, η διοίκηση θα έπρεπε να είχε διασφαλίσει το 50-50, δεν το έκανε, ο Παναθηναϊκός δέχθηκε χειρουργεία στο 3ο, στο 4ο και στο 5ο παιχνίδι.

Αντίθετα οι αντίπαλοι, όπως προς λιμάνι μεριά, τα τελευταία τρία χρόνια έχει 200-0 υπέρ από τη διαιτησία, αμέτρητες βολές στην κανονική περίοδο, σε κάθε αγώνα έχει υπέρ 25-35 βολές.

Δεν γίνεται η Βαλένθια να έχει στο 5ο παιχνίδι 29 υπέρ ένα έναντι 8 μόνο του Παναθηναϊκού, δεν γίνεται ο Παντιό να έχει 8 βολές και ο Ναν μηδέν, αυτά είναι λίγα από τα απίθανα που έγιναν με τους διαιτητές στα 5 παιχνίδια με την Βαλένθια.

Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό που γίνεται με τη διαιτησία τα τελευταία χρόνια, πέρσι και φέτος ξέφυγε σε άλλα επίπεδα υπέρ μιας ομάδας. Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος πρέπει να βάλει στόχο την πλήρη διασφάλιση την διαφάνεια σε όλους τους αγώνες της διοργάνωσης, γιατί έτσι ο υγιής ανταγωνισμός θα μοιράζεται σε όλες τις ομάδες, αυτό θα κάνει καλύτερη όλη τη διοργάνωση!

Η επόμενη ημέρα και το θέμα προπονητή:

Είναι ξεκάθαρο πως ο κύκλος του Αταμάν στον Παναθηναϊκό έχει κλείσει, δεν έχει παρουσιάσει μια ομάδα με πλάνο στους αγώνες τα τελευταία  δύο χρόνια και το πιο αρνητικό, έχει χάσει από πέρσι την εμπιστοσύνη των περισσότερων παιχτών του.

Μια είναι η λύση για το αύριο: Ζέλικο Ομπράντοβιτς, ο άρχοντας των δαχτυλιδιών, ο ένας και μοναδικός Ζοτς, πρέπει να επιστρέψει στην ομάδα της καρδιάς του, να διορθωθεί ένα λάθος που έγινε πριν 15 χρόνια!

Μόνο ο Ζοτς μπορεί να δώσει το νέο όραμα που ζητάει ο κόσμος του, για την κυριαρχία ξανά στην Euroleague, αυτός είναι "το κουμπί" που πρέπει να πατήσει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος για να προκαλέσει σεισμό σε όλο το Ευρωπαϊκό μπάσκετ και έκρηξη χαράς στον λαό του Παναθηναϊκού σε όλο τον κόσμο!

Υπάρχει και μια άλλη σπουδαία περίπτωση προπονητή, αυτός είναι ο δικός μας Σάρας, αλλά ανανέωσε πρόσφατα με την Φενέρμπαχτσε και είναι ένας μικρός αστερίσκος δυσκολίας, αλλά όχι αδύνατο να γίνει και να κάτσει στον πράσινο πάγκο.

Επομένως μόνο δύο είναι οι κορυφαίες περιπτώσεις που μπορούν να κάτσουν στον πάγκο του γίγαντα Παναθηναϊκού, ο ένας ο Ζότς και ο άλλος ο Σάρας, ο πρώτος είναι πιο πιθανή περίπτωση και εκεί πρέπει να κινηθεί ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος και σίγουρα το έχει στο μυαλό του.

Editorial: (greenarea team)